putty

putty : มีผู้ชายล้อ ให้ไปตายและเกิดใหม่จะ ได้มีกระจู๋เหมือนเค้า

 

เล่าชีวิตวัยเด็กให้ฟังหน่อยค่ะ
ชีวิตเหรอ ไม่อยากพูดถึง มันเป็นประสบการณ์ทั้งทางบวกและลบนะ ถ้าไม่อึดพอคงไม่เป็นตัวตนได้ ทุกวันนี้นะพี่…เค้าเป็นเด็กกำพร้าแต่เกิด พ่อกับแม่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน จากคำบอกเล่าของ ผู้ใหญ่เลี้ยง ดูมาบอกเล่า ว่าพ่อเป็นคนเจ้าชู้ ไม่เอาไหน มีหลายบ้าน แต่พ่อแม่เราทั้งคู่รักกัน..คนที่เลี้ยงดูเราบอกว่า พ่อของเราไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ ไม่มีความรับผิดชอบ ครอบครัวทางแม่ไม่ได้พูดถึงพ่อ ก็ไม่ได้ติดต่อกัน เราไม่เคยมีที่อยู่หรือรู้จักญาติข้างพ่อเลยแม้แต่คนเดียว …

Share
tie2

อทิติ- ฉันทกา “มั่นใจแน่ว่าชอบผู้หญิง “

 

ตอนเด็กเป็นยังไงบ้าง

ชีวิตเรียบง่าย สบายๆ ไม่โลดโผนโจนทะยาน อยู่ติดบ้าน ค่อนข้างจะเรียบร้อย อบอุ่น เป็นครอบครัว
ใหญ่อยู่ละแวกใกล้กัน ที่บ้านเป็นร้านขายเฟอร์นิเจอร์ แล้วเปลี่ยนมาขายของชำ พ่อวิ่งรถส่งของชำ ไปขายที่พังงา แล้วรับผลไม้จากสวนตัวเองที่พังงากลับมาขายที่ภูเก็ต ฐานะปานกลาง ทิเป็นลูกสาวคนโต มีน้องสาว ๒ คน น้องชายพิการ ๑ คน

Share
nok2

นก “ค่อยๆ คิดว่าตัวเราเป็นแบบนี้จริงเหรอ แล้วเราจะรับได้มั้ย”

เล่าความหลังครั้งเยาว์วัยให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ

นกเหรอ ก็โตด้วยการใช้ชีวิตกับแม่ซะส่วนใหญ่นะ รู้สึกว่าชีวิตวัยเด็กจำได้แต่ว่าเราอยู่กับแม่ทำ อะไรกับแม่เยอะมาก สำหรับพ่อก็นึกถึงพอได้เป็นช่วงๆ น่ะค่ะ เพราะพ่อนกทำงานต่างจังหวัดนานๆ ถึงจะกลับบ้าน พอพ่อกลับมาบ้านอยู่ด้วยทีพ่อก็ใจดีนะ แต่ดุที่สุดเลย เลยทำให้นกกับพ่อไม่ค่อยสนิทกัน แต่แม่บอกว่าพ่อรักนกมากนะ นกก็เข้าใจนะ

Share
varu3s

วารุ

 

วารุ เป็นอีกนามแฝงหนึ่งในบอร์ดของสะพานค่ะ เป็นนามแฝงของผู้ช่วยบรรณาธิการสำนักพิมพ์ นักเขียน นักน้อง นักดนตรี เป็นต้นค่ะ

Share
uncle_pleng

ลุงเปล่งผู้่รู้ว่า… “ความรู้สึกแบบนี้เท่าที่จำได้ก็ประมาณ ป.5 “

ลุงเปล่ง หรือ uncle_pleng เป็นอีกนามแฝง ที่มักจะพบเจอบ่อยๆ ในเว็บบอร์ดของสะพาน นามแฝง นี้จะมาพร้อมกับการอำ ขำ ตลกค่ะ

แต่ทราบมั้ยคะว่า่…แท้ที่จริงแล้ว คนผู้นี้ สุดจะจริงจังกับชีวิต และความรัก การงาน อย่างที่เรา ไม่เคยคิดกันมาก่อนเลยค่ะ (จริงๆ น๊า)

จริงจังอย่างไร (จริงหรือเปล่า) มน.กับแม่มณีจะพาไปทำความรู้จักค่ะ

Share

แม่มณี…เธอผู้ที่… “กว่าจะรู้ตัวว่ารัก ผู้หญิง อายุก็ปา เข้าไป 37 แล้ว…”

เธอคนนี้ เป็นคนที่เรามักจะเห็นนามแฝง แม่มณี, ก๊อง’ส์ซ่า และ bluecatdyke อยู่เสมอ ทั้งในเว็บบอร์ด ของสะพาน และในห้องสนทนา เธอเป็นอาสาสมัคร ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลเว็บสะพานด้วยค่ะ ด้วยเหตุฉะนี้… เธอจึงคือคนแรกที่กลายมาเป็นผู้ถูกสัมภาษณ์ค่ะ (ฮ่าฮ่า) เป็นอย่างไรมาอย่างไร ไปทำความรู้จักกับ ผู้หญิง(รักผู้หญิง)คนนี้ได้เลยค่ะ

Share

เรื่องของก๊อง’ส์

“เฮ้ยก๊อง’ส์ มึงไปลากไอ้แขกมาหน่อยสิ มันยืนด่ารุ่นพี่หน้าตึกห้าชั้นอยู่ว่ะ “

“พี่ป๋อมเหรอ มันนี่จีบไม่ดูราศีตัวเองอีกแล้ว”

เราพูดพลางหันมองปุ้มที่ยืนทำหน้าปูเลี่ยนข้างชิงช้าสีฟ้าในรั้วตะแบกสีม่วงของโรงเรียนมัธยมหญิงล้วนเล็กๆ มีชื่อแห่งหนึ่งในย่านธุรกิจรถขนส่งสินค้าใกล้สถานีรถไฟเก่าแก่ของกรุงเทพมหานคร

Share

เรื่องของไผ่

ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เติบโตมากว่า 24 ปี มีทั้งพ่อทั้งแม่ ใครๆ คิดว่าครอบครัวของฉันอบอุ่น ความจริงแล้วก็เป็นเช่นนั้น
แม้ว่าฐานะจะแค่พอมีพอกิน แต่ครอบครัวของเราก็ภูมิใจเพราะเราเริ่มมาจากศูนย์

ในวันนี้ฉันเรียนระดับปริญญาโทแล้ว ซึ่งเป็นความใฝฝันของพ่อแม่ที่อยากให้ฉันเรียนสูงๆ จะมีหนี้แค่ไหนพ่อกับแม่ ไม่เคยหวั่น ที่จะส่งให้ฉันได้ร่ำเรียน ฉันเองก็นิ่งนอนใจที่จะหางานพิเศษทำเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ

มองตัวเอง ณ วันนี้ทุกอย่างก็พอจะสู้ต่อไปไหว มีสิ่งเดียวที่ลำบากใจ คือ การที่จะเปิดเผยตัวกับพ่อแม่ ว่า ฉันรักผู้หญิง

Share

เรื่องของสีดำ

แสงไฟดวงสุดท้ายในห้องนอนดับวูบลงพร้อมกับสติสุดท้ายที่ฟังดูคล้ายเสียงกระซิบแผ่วเบาดังก้องอยู่ในรูหูว่าถึงเวลานอน
เสียที ร่างที่นอนแบ่บแน่นิ่งไม่ไหวติงบนเตียงกำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะข่มตาตัวเองให้เข้าสู่ภวังค์การหลับใหล ทั้ง ข่มตาและข่มใจ

ไฟดวงสุดท้ายในห้องนอนดับวูบลงไปได้เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว และเจ้าสติสุดท้ายมันก็ยังกระซิบคำเดิมอยู่นั่นเอง แต่ดูเหมือนไร้ประโยชน์ จนตอนนี้ชักจะเริ่มหนวกหูกับเสียงหงิงๆน่ารำคาญของจิตสำนึกตัวเอง ฉันพลิกตัวอีกครั้ง หันหน้าหนีจากกำแพงสีเปลือกไข่ ไม่ไหว

Share

เรื่องของดาว

คุณเป็นคนหนึ่งหรือเปล่าที่อยากมีใครสักคนที่คอยดูแลคอยห่วงใย คอยปลอบใจเวลาไม่มีใคร ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่มี ความคิดเช่นนั้น ฉันพยายามไขว่ขว้าหาความรักและมันก็ไม่ยากเกิน…ฉันคว้ามันได้สำเร็จเค้าเป็นผู้หญิงคนหนึ่งเป็นคนดี และดีมากๆ ในความรู้สึกฉัน

ฉันเป็นพวกที่ไม่เปิดเผยดูภายนอกอาจเป็นเพียงผู้หญิงที่ค่อนข้างจะก้าวร้าวไปหน่อยก็เท่านั้น

เพราะฉันไม่กล้าไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้ครอบครัวคนรอบข้างหรือแม้แต่เพื่อนๆ รู้ว่าฉันเป็นพวก”รักร่วมเพศ”มันเป็นความรู้สึกผิด

Share

เรื่องของนัท

ตั้งแต่เด็กแล้วแหละที่รู้ตัวว่าชอบผู้หญิง สมัยเรียนอยู่ชั้นประถมเรียนโรงเรียนสตรี เริ่มปิ๊งเพื่อนในห้องเรียนเดียว กันตั้งแต่ชั้นป.3 แต่ไม่ได้แสดงออกนะ เพียงแต่จะเข้าไปสนิทกับเขา อยู่ใกล้ๆเขา แค่นี้ก็มีความสุขแล้วแหละ

พอโตขึ้นมาอีกหน่อย ขึ้นมัธยม ต้องย้ายไปโรงเรียนสหศึกษาประจำจังหวัด ก็เริ่มมีเพื่อนผู้ชาย ก็ไม่ได้เกลียดนะ คบได้ แล้วก็ยังสนิทพอสมควรอยู่หลายคนช่วงนี้จะปิ๊งเพื่อนแบบปีละคนเชียว แต่ก็ยังไม่แสดงออกอยู่ดี จะเป็นลักษณะคบด้วย สนิทสนมด้วยเป็นพิเศษเท่านั้น

ก็มีนะที่บางคนไปมีแฟน เราก็ได้แต่ซึมคล้ายคนอกหัก แต่เค้าไม่รู้หรอก เพราะจะบอกตัวเองตลอดว่าเรา เป็นผู้หญิงนะ ชอบกันจริงจังไม่ได้ มันผิดธรรมชาติ

Share

เรื่องของแก้ว

แก้วเป็นลูกสาวคนโต พ่อเป็นคนจีนหัวโบราณที่ชอบแต่ลูกชาย พ่อจึงไม่ค่อยรักและสนใจแก้วนัก และไม่ สนับสนุนให้เรียนต่อ แต่เพราะแก้วเรียนเก่ง คุณป้าจึงสนับสนุน จนได้เรียนจบม.ศ. 5 จากร.ร.สตรีมีชื่อ และจบวิทยาลัยการเงิน

ตอนเด็กแก้วชอบเล่นคล้ายผู้ชาย นิสัยจึงคล้ายทอมบอย เด็กๆแก้วไม่สวย แถมหน้าอกเล็ก เลยชอบ ถูกล้อ เพื่อนผู้ชายชอบว่าไข่ดาวเดินมาแล้ว แก้วรู้สึกโกรธมาก กลุ่มผู้ชายชอบยืนแซวผู้หญิงเล่นๆ แก้วเป็นคนชอบสงสัย ชอบคิด ไม่เหมือนใคร พ่อจึงไม่ชอบนักเพราะแก้วดื้อรั้นไม่ตามใจท่าน

Share

เรื่องของวิน

เราอายุจะ 23 ปีแล้ว เป็นลูกสาวคนเดียว พ่อแม่ของเรารักกันดี รักเรามากไม่ตามใจเกินไปแต่ไม่บังคับ อะไรเกินเหตุ เรียกว่าเป็นครอบครัวที่มีความสุข

เรากำลังจะจบปริญญาตรี ด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม ดูชีวิตไม่น่ามีปัญหาอะไรแต่มันก็อุตส่าห์มีปัญหา คือเราไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงชอบผู้หญิง เป็นมาตั้งแต่ ม.1ได้ เราไม่เคยคิดว่าเราชอบแบบไหน คือส่วนใหญ่คน ที่เรารักจะเป็นเพื่อนๆ ของเราคือคบกันแบบเพื่อนแล้วก็สนิทกัน ดูแลใส่ใจกัน จนเราเองเริ่มเอะใจ ทำไมเราต้อง ดูแลใส่ใจเค้าเกินไป พอห่างกันไปย้ายโรงเรียน เราก็มีคนใหม่ และก็เป็นแบบเดิม

แต่เราจะรู้ตั้งแต่แรกว่า คนนี้เราชอบนะ เราจะเข้าไปใกล้ชิดสนิทสนม เค้าก็จะคบเราอย่างสนิทสนม ไปไหน ด้วยกันตลอด แต่อย่างเพื่อนนะ

Share

เรื่องของโอ้

โอ้…เป็นสาวจากแดนใต้ เดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อมาหางานทำเพราะเบื่อที่จะใช้ชีวิตทำงานที่บ้านเกิดอีก หลังจากเรียนจบมาทางศิลป์ โชคดีที่พ่อของเธอของเป็นคนที่ยอมรับในความคิดของลูก ๆ จึงได้ปล่อยให้เธอออกไปใช้ชีวิตในโลกภายนอกด้วยตัวเอง

เธอขายสร้อยทองที่มีติดตัวอยู่ได้เงินมาเพียงสองพันกว่าบาทกับเงินเก็บอีกเล็กน้อยที่มีติดตัว นับเป็นเด็กสาว ที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงพอควรถึงกล้าที่จะเข้าไปสู่เมืองที่มีแต่คนคิดว่าอันตรายสำหรับคนต่างจังหวัด เมืองที่มีแต่ข่าวร้ายไม่เว้นแต่ละวัน เหมือนว่าแก็งค์ต้มตุ๋นทั้งหลายจะมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ที่เดียว

Share

เรื่องของเมย์

ฉันเริ่มรู้สึกรักผู้หญิงมากกว่าที่จะคิดมีคนรักเป็นผู้ชายแบบใครๆ เขามาตั้งแต่เล็ก สมัยอยู่ชั้นประถมก็หลงครูประจำชั้นอนุบาลคนหนึ่งในโรงเรียนของฉัน มีความรู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ใกล้ๆ พอชั้นมัธยมต้นก็สอบเข้าเรียนในโรงเรียนสตรี และที่นี่เองที่ทำให้ฉันกล้าเปิดตัวเองว่าเป็น “ทอม” เนื่องจากมีพวกเดียวกันอยู่มาก และก็เป็น
ปกติของโรงเรียนสตรีทั่วๆ ไป แต่ส่วนมากก็แค่พวกเห่อตามสังคมและสภาพแวดล้อม พวกอยากเท่ก็เยอะพอเรียนจบก็ไปมีแฟนเป็นผู้ชาย แต่งงานจนมีลูกเต้าไปหลายคน ตามสภาพสังคมใหม่ของเขา

ส่วนพวกที่ยังยืนยันความเป็นทอมเป็นดี้อยู่ก็ยังมีแต่ก็น้อยเหลือเกินและต่างก็ผ่านความรักทั้งชอกช้ำและสมหวังกันมาพอสมควรตามวันเวลาที่ผ่านไป

Share

เรื่องของแป้ง

“แป้ง” เองค่ะ อยากจะเล่าเรื่องราวของตัวเองให้คนที่เข้าใจเราฟังบ้าง เพราะนอกจากตัวเองแล้ว ไม่เคยมีใคร ล่วงรู้ความคิดความรู้สึกของแป้งเลย แป้งไม่เคยแพร่งพรายแม้แต่นิดเดียว เฉพาะคนที่แป้งสนใจเท่านั้นที่เขาจะ สงสัยในพฤติกรรมของเรา

แต่กับพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนฝูง ก็คิดแต่เพียงว่าแป้งมีนิสัยไม่เรียบร้อยเหมือนผู้หญิงทั่วไป ไม่หวาน แต่รูปลักษณ์ ภายนอก ไม่มีใครดูรู้เลย เพราะว่าแป้งแสนที่จะเป็นผู้ยิ้ง ผู้หญิง แต่ตัวตนข้างในน่ะ มันไม่ใช่เลย แป้งปกปิดสังคม แต่งหน้า แต่งตัว ไว้ผมยาวให้ดูอ่อนหวานขึ้น แม่ก็ต่อว่าให้เดินเหิน นั่งให้เรียบร้อย หน้าที่การงานก็บังคับ ให้อ่อนหวานมากๆ ต่อผู้มาติดต่อ ให้นิ่มนวล คะขา

เฮ่อ… ที่แป้งเป็นปฏิปักษ์กับตัวเอง ก็เพราะแป้งมีแม่ที่บังคับ ควบคุมอย่างใกล้ชิดที่สุด

Share

เรื่องของหยง

ฉันเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องยาก ว่าเราแต่ละคนจะเริ่มจำความได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน อาจเมื่อมีอายุได้ 1 ปี หรือน้อย กว่านั้น หรืออาจมากกว่านั้น ฉันเพียงจำได้ว่าเมื่ออยู่ในวัยเด็ก ฉันอึดอัด ฉันอยากขยายใหญ่ โตไวๆ อิจฉาผู้ใหญ่ ไม่มีใครจู้จี้กับพวกเขา ไม่มีใครต้องตวาดให้เขาอาบน้ำ กินข้าว

ฉันรู้จักแม่ น้า และเพื่อนบ้าน ชีวิตมีเท่านี้ เขาว่ากันว่าแม่พาฉันหนีมาจากพ่อ พ่อฉันเป็นคนจีน ขี้เมา และเจ้าชู้ และฉันยังมีพี่สาวคนโต และพี่ชายอีกคนที่ไม่เคยเห็นหน้ากันเลย เพราะสองคนนั้นแม่ทิ้งไว้กับพ่อ

Share

เรื่องของเสี้ยวจันทร์

“ต้องกลับบ้านไม่เกิน 5 โมงเย็นนะ ไม่งั้น พ่อ ตีแน่ๆ” เป็นประโยค ที่ฉัน ได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ

“ไปซื้อน้ำแข็งให้พ่อหน่อย รีบไป รีบมานะ ลูก”

คุณพ่อเป็นนายทหาร เข้มงวดกับลูกๆมาก เพราะมีแต่ลูกสาว กลับบ้านบางวันเห็นผู้หญิง ไม่เคยคุ้นหน้ามาก่อน ยืนด่าแม่อยู่หน้าบ้าน พ่อเมาตามระเบียบอยู่หลังบ้าน เค้าเป็นผู้หญิงอีกคนของพ่อนั่นเอง บอกแม่ว่า อยากให้ พ่อรับเลี้ยงบ้าง

Share

เรื่องของลม

” ทำไมแกถึงไม่ชอบผู้ชาย ทำไมถึงต้องวิปริตไปชอบผู้หญิง ทำไม ฉันเลี้ยงลูกไม่ดีหรือยังไงตอบฉันสิ ตอบว่าทำไม” เสียงตะโกนด่าทอที่ปะปนไปด้วยเสียงสะอื้นด้วยความเสียอกเสียใจอย่างยิ่งของผู้หญิงตรงหน้าที่ฉันเรียกว่า แม่

ฉันนิ่งเงียบ กอดเข่าแน่นแต่ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หรือเสียงสักแอะที่จะเอ่ยออกไปได้แต่เพียงส่งเสียงเบา ๆ กับตัวเอง ว่า ” ไม่รู้ ฉันไม่รู้ ฉ้นรู้แค่ว่า ฉันชอบผู้หญิง ผู้หญิงที่เป็นเพศเดียวกับฉัน “

Share

เรื่องของวรรณ

สิบกว่าปีที่ค้นหาตัวเองมาตลอด ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ? มีชีวิตวันๆอยู่แต่กับงาน บ้างาน มองตัวเอง จนตอนนี้เลยเลขสามไปนิดๆ

จะมีใครเหมือนฉันบ้างนะ ชีวิตมีความฝัน อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น ไม่จำเป็นต้องครอบครัวใหญ่ …

อยู่ ม.3 ก็มีหนุ่มตามจีบแล้วด้วยสถานะที่เป็นลูกคนโต ฉันเลยยังไม่คิดเรื่องนี้ อยากเรียนให้จบแล้วหางาน ทำช่วยพ่อแม่ เด็กต่างจังหวัดเรียนจบมุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ ทำงาน เพื่อหวังช่วยครอบครัว เรื่องเรียนปริญญา

Share