เรื่องของสีดำ

แสงไฟดวงสุดท้ายในห้องนอนดับวูบลงพร้อมกับสติสุดท้ายที่ฟังดูคล้ายเสียงกระซิบแผ่วเบาดังก้องอยู่ในรูหูว่าถึงเวลานอน
เสียที ร่างที่นอนแบ่บแน่นิ่งไม่ไหวติงบนเตียงกำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะข่มตาตัวเองให้เข้าสู่ภวังค์การหลับใหล ทั้ง ข่มตาและข่มใจ

ไฟดวงสุดท้ายในห้องนอนดับวูบลงไปได้เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว และเจ้าสติสุดท้ายมันก็ยังกระซิบคำเดิมอยู่นั่นเอง แต่ดูเหมือนไร้ประโยชน์ จนตอนนี้ชักจะเริ่มหนวกหูกับเสียงหงิงๆน่ารำคาญของจิตสำนึกตัวเอง ฉันพลิกตัวอีกครั้ง หันหน้าหนีจากกำแพงสีเปลือกไข่ ไม่ไหว

Share

Pages: 1 2

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>