Toy story : กับความสัมพันธ์ของนก แตงกวา ปลากระเบน

เดวิดมีรายได้จากธุรกิจเซ็กซ์ช็อปปีละมหาศาล ทุกวันนี้เขามีหลักทรัพย์มูลค่ากว่า 20 ล้านเหรียญสหรัฐฯ และเล่าว่า
ครั้งหนึ่งเคยมีทีมถ่ายทำภาพยนตร์ขอใช้ร้านเขาเป็นฉาก 2 ชั่วโมง เดวิดไม่อนุญาต ทีมงานจึงต่อรองว่าจะจ่ายเงิน ให้ 500 เหรียญ (ประมาณ 12,500 บาท) เดวิดตกลงในที่สุด แต่ก็โดยบอกว่า

“จริงๆ แล้วไม่ค่อยคุ้มหรอก เพราะบางที 2 ชั่วโมงผมทำได้มากกว่า 500 เหรียญด้วยซ้ำ” นึกดู ธุรกิจของเขา รุ่งเรืองขนาดไหน

เดวิดบอกว่า “เรื่องเพศเป็นความต้องการของมนุษย์ ดังนั้นไม่ว่าเศรษฐกิจจะเป็นอย่างไร ยอดขายสินค้าในร้านผม ไม่เคยตกเลย”

ในบทสัมภาษณ์ มีการเจาะลึกถึงสินค้าที่สิงคโปร์ เดวิดแนะนำอุปกรณ์อำนวยความสุขต่างๆ อย่างภาคภูมิใจ เขานำเสนอ ‘ดิลโด้’ หรืออวัยวะเพศชายเทียมที่มีใหม่ถึง 2 แบบ คือชนิดดิ้นกระดุกกระดิกด้วยมอเตอร์ภายใน กับรุ่นพ่นน้ำเพื่อความสมจริง

เดวิดยังแนะเทคนิคให้ด้วยว่า แบบพ่นน้ำนี้ ถ้าแช่เย็นไว้สัก 30 นาทีก่อนใช้งาน “จะทำให้รู้สึกดีเป็นพิเศษ”

อ่านบทสัมภาษณ์ของเดวิดอย่างเพลิดเพลิน เป็นเซคชั่น Entertain Rate X ที่ทำได้ถึงใจจริงๆ ให้ข้อมูลและ ภาพประกอบแจ่มชัดถนัดตาอีกด้วย

แต่อ่านไป อ่านมา นึกถึงที่เดวิดวิจารณ์ว่า “เมืองไทยดังเรื่องเซ็กซ์ แต่เซ็กซ์กลับเป็นสิ่งที่คนไม่ค่อยชอบพูดกัน” พลางนึกถึงประกาศโฆษณาขาย ‘ของเล่น’ ที่มีเกลื่อนกลาดนิตยสาร สิ่งพิมพ์ หรือเว็บไซต์ต่างๆ ทั้งที่ระบุ URL ให้รู้ว่าเป็นเว็บ X หรือแอบๆ ก็เถอะ

เดวิดเล่าว่า ที่สิงคโปร์นั้นธุรกิจของเขาได้รับใบอนุญาตถูกต้องตามกฎหมาย แม้รัฐบาลจะเข้มงวดในเรื่อง “เพศ” และยังมีข้อห้ามขายสินค้าบางอย่างเช่น วีซีดีโป๊ ดีวีดีโป๊ หนังสือโป๊ หรือยาไวอะกร้า แต่ถ้าเปรียบเทียบกับเมืองไทย ที่ทุกอย่างก็ “ผิด” กฎหมาย แต่ “มีขาย” ไปหมดเช่นกัน เป็นเรื่องน่าคิดไม่น้อย

จะเป็นอย่างไร ถ้าในบ้านเราสามารถขาย ‘ของเล่นสนุกๆ’ ได้ถูกกฎหมายบ้าง

ยังไม่พูดกันเรื่องเพศหญิง เพศชาย โอกาสในการเข้าถึงเซ็กซ์โดยไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ หรืออะไรก็ตามที่ซับซ้อน อ่อนไหวในสังคมที่ผูกพันกับจารีตประเพณีและศาสนา

แต่พูดถึงว่า ในระดับผู้บริโภคแล้ว เราจะมีสิทธิต่างๆ มากขึ้นอีกไหม

มีพี่ที่รู้จักคนหนึ่ง เธอเป็นนักธุรกิจสาวคล่องตัวสูง ขายของหลายๆ อย่าง ตั้งแต่ขนมนมเนยไปจนถึง เครื่องใช้ไฟฟ้า เสื้อผ้า ไวน์ ฯลฯ แต่ในจำนวนสินค้าทั้งหลาย ที่ขายดีที่สุดคือ ‘ทอย’

เธอเคยส่งเอกสารแนะนำผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ มาให้ ตื่นตาตื่นใจทั้งกับสิ่งของและราคา มีทั้งถูก แพง เด็ด ดี แต่ละอัน
ละอย่าง มีคุณสมบัติหลากหลายมากมาย จะเอาแบบปั่น ควง หมุน กระตุ้น จิก ส่าย ใช้ได้พร้อมกันสองคน สองทาง ผู้หญิงใช้ได้ ผู้ชายใช้ดี (อย่าเพิ่งกรี๊ดนะคะ) ฯลฯ แถมยังมีลายมือเขียนกำกับมาอีกว่า รุ่นไหนมาแรง และหญิงรัก หญิงนิยม

แต่ในฐานะผู้บริโภคธรรมดาๆ ก็ให้ข้องใจเล็กน้อย ถ้าสินค้าเหล่านี้ไม่เวิร์กอาจคืนได้ แต่ถ้าไม่ปลอดภัยล่ะ ซิลิโคน ขึ้นราได้ไหม เป็นที่สะสมของแบคทีเรียหรือเปล่า มีวิธีดูแลยังไง ทำความสะอาดด้วยน้ำและ สบู่พอเพียง หรือเปล่า ฯลฯ ที่สำคัญ คำถามเหล่านี้มีใครตอบได้อีกบ้าง ถ้าผู้ขายไม่รับผิดชอบ หรือเธอเองก็ไม่มีข้อมูลเพียงพอ

ผู้หญิงสักกี่คนที่จะเดินเข้าไปพบแพทย์แล้วถามว่า

“คุณหมอคะ ฉันมีปัญหาสุขภาพจากการใช้ทอย…”

ไม่ได้หมายความว่า การซื้อขายทอยถูกต้องตามกฎหมายจะช่วยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง ทั้งการ ‘ใช้ทอย’ ก็ยังเป็น หัวข้อถกเถียงในคนเกือบทุกกลุ่ม

หญิงรักหญิงหลายคนที่ได้พูดคุยกันก็มีทั้งคนนิยม ไม่นิยม ไปจนถึงรับไม่ได้ ใช้ไม่ลง แต่สำหรับคนที่สนใจหรือใช้อยู่
ถ้าเปรียบทอยและอุปกรณ์เสริมความสุขประเภทต่างๆ เป็นผลิตภัณฑ์อาหารเสริม หรือเครื่องช่วยอำนวยความ สะดวกบางแง่มุมของชีวิต จะดีกว่าหรือไม่

หากมีการกำกับดูแลในแง่คำนึงถึงสุขภาพผู้บริโภคเช่นเดียวกับสินค้าอื่นๆ เช่น ถุงยางอนามัย เป็นต้น

แต่จะว่าไปแล้ว ก่อนจะไปไกลถึงขั้นเสนอกฎหมายเซ็กซ์ทอย – เซ็กซ์ช็อป ทัศนคติที่มีต่อการใช้ ‘ทอย’ ก็น่าคิด

หลายปีมาแล้ว เคยอ่านนิตยสารเกย์ใต้ดินบางฉบับ มีคอลัมน์จดหมายจากผู้อ่านทางบ้านเล่าประสบการณ์ ‘ของแก้ขัด’ ทางฝั่งผู้ชาย มีคนเขียนเข้ามาถึงการใช้หมอน, ฟองน้ำล้างจาน, ฝาบ้าน, แตงโม และปลากระเบนสดๆ (อย่างหลังนี้ ยังนึกทึ่งไม่หาย) อ่านแล้วอดเปรียบเทียบไม่ได้กับงานสร้างสรรค์ฝ่ายหญิงเท่าที่เคยรับรู้มา อันได้แก่ มะเขือยาว, แตงกวา กล้วย และสำลี (ขออนุญาตไม่นับขวดแช่เย็นที่ใช้ในบาร์โชว์)

ถ้าปลากระเบนคือสุดยอดกระบวนยุทธ์ของฝ่ายชาย สำลีก็เป็นภูมิปัญญาทางฝั่งหญิง โดยเฉพาะหญิงรักหญิง
วิธีการแสนง่ายคือพันสำลีรอบนิ้วที่ต้องการ ขนาดเล็กหรือใหญ่ตามใจชอบ เสร็จแล้วสวมทับด้วยคอมด้อม เป็นใช้การได้ แต่จะมีปัญหาในการใช้งานหรือเปล่าคงต้องไปถามผู้มีประสบการณ์เอาเอง แต่ใครล่ะ จะเล่าสู่กันฟัง

ปัญหาเบื้องต้นในการใช้ทอย บางทีจึงอาจไม่ได้อยู่ที่ตัวอุปกรณ์ แต่เป็นทัศนคติ หรือความรู้สึกนึกคิดของเราๆ ท่านๆ นั่นเอง ตราบใดที่ทอยยังโยงอยู่กับคำว่า ‘ของเทียม, ของแก้ขัด, คนเซ็กซ์จัดเท่านั้นที่ใช้ หรืออื่นๆ อีกมากที่เป็นตราประทับให้ทอยเป็น ‘ของแสลง’
ทุกวันนี้ การซื้อขายอุปกรณ์อำนวยความสนุกในบ้านเรายังเป็นสิ่งผิดกฎหมาย แต่ทุกๆ วันที่เปิดอ่านหนังสือ เว็บไซต์ หรือเปิดตู้ไปรษณีย์ สื่อต่างๆ ก็ยังส่งข่าวคราวสินค้าตัวใหม่สม่ำเสมอ อย่างพี่สาวนักธุรกิจ ล่าสุดเธอแจ้งมาว่า มีสินค้ารุ่น ‘นกจิกคริสตอริส’ ฟังชื่อน่ารัก น่าเอ็นดู คิดๆ อยู่ว่าจะสั่งมาเป็นของขวัญวันเกิดให้เพื่อนดีหรือไม่

รู้ทั้งรู้ ถ้าเธอได้ทดลองใช้อาจจะชอบเหมือนสาวๆ ในหนัง Sex and the city แต่ก็ยังไม่กล้า ไม่มั่นใจ ทั้งในแง่ความปลอดภัยของอุปกรณ์และกรณีที่…เธอเขวี้ยงมันกลับมา.

 

เพิ่มเติมเล็กน้อย บทความนี้เขียนไว้นานแล้ว เนื่องจากมีนิตยสารฉบับหนึ่งยั่วเย้าขอให้เขียนเรื่องที่ถนัดตามใจ
ชอบ ดิฉันนั้นออกจะชอบการละเล่นแบบต่างๆ จึงทำตามออเดอร์โดยฉับพลัน แต่นิตยสารเล่มนั้นก็แท้งเสียก่อน ถึงกำหนดคลอด !

ล่วงเลยวันเกิดของเพื่อนผู้ขโมยแมวไปได้นานแล้ว จะทิ้งต้นฉบับเก่าเก็บไว้ก็เสียดาย อย่ากระนั้นเลย แปะให้แวะอ่านกันเล่นๆ แล้วกันนะคะ

 

Share

Pages: 1 2

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

*

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>