Category Archives: เรื่องเล่า

เรื่องของก๊อง’ส์

“เฮ้ยก๊อง’ส์ มึงไปลากไอ้แขกมาหน่อยสิ มันยืนด่ารุ่นพี่หน้าตึกห้าชั้นอยู่ว่ะ “

“พี่ป๋อมเหรอ มันนี่จีบไม่ดูราศีตัวเองอีกแล้ว”

เราพูดพลางหันมองปุ้มที่ยืนทำหน้าปูเลี่ยนข้างชิงช้าสีฟ้าในรั้วตะแบกสีม่วงของโรงเรียนมัธยมหญิงล้วนเล็กๆ มีชื่อแห่งหนึ่งในย่านธุรกิจรถขนส่งสินค้าใกล้สถานีรถไฟเก่าแก่ของกรุงเทพมหานคร

Share

เรื่องของไผ่

ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เติบโตมากว่า 24 ปี มีทั้งพ่อทั้งแม่ ใครๆ คิดว่าครอบครัวของฉันอบอุ่น ความจริงแล้วก็เป็นเช่นนั้น
แม้ว่าฐานะจะแค่พอมีพอกิน แต่ครอบครัวของเราก็ภูมิใจเพราะเราเริ่มมาจากศูนย์

ในวันนี้ฉันเรียนระดับปริญญาโทแล้ว ซึ่งเป็นความใฝฝันของพ่อแม่ที่อยากให้ฉันเรียนสูงๆ จะมีหนี้แค่ไหนพ่อกับแม่ ไม่เคยหวั่น ที่จะส่งให้ฉันได้ร่ำเรียน ฉันเองก็นิ่งนอนใจที่จะหางานพิเศษทำเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ

มองตัวเอง ณ วันนี้ทุกอย่างก็พอจะสู้ต่อไปไหว มีสิ่งเดียวที่ลำบากใจ คือ การที่จะเปิดเผยตัวกับพ่อแม่ ว่า ฉันรักผู้หญิง

Share

เรื่องของสีดำ

แสงไฟดวงสุดท้ายในห้องนอนดับวูบลงพร้อมกับสติสุดท้ายที่ฟังดูคล้ายเสียงกระซิบแผ่วเบาดังก้องอยู่ในรูหูว่าถึงเวลานอน
เสียที ร่างที่นอนแบ่บแน่นิ่งไม่ไหวติงบนเตียงกำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะข่มตาตัวเองให้เข้าสู่ภวังค์การหลับใหล ทั้ง ข่มตาและข่มใจ

ไฟดวงสุดท้ายในห้องนอนดับวูบลงไปได้เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว และเจ้าสติสุดท้ายมันก็ยังกระซิบคำเดิมอยู่นั่นเอง แต่ดูเหมือนไร้ประโยชน์ จนตอนนี้ชักจะเริ่มหนวกหูกับเสียงหงิงๆน่ารำคาญของจิตสำนึกตัวเอง ฉันพลิกตัวอีกครั้ง หันหน้าหนีจากกำแพงสีเปลือกไข่ ไม่ไหว

Share

เรื่องของดาว

คุณเป็นคนหนึ่งหรือเปล่าที่อยากมีใครสักคนที่คอยดูแลคอยห่วงใย คอยปลอบใจเวลาไม่มีใคร ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่มี ความคิดเช่นนั้น ฉันพยายามไขว่ขว้าหาความรักและมันก็ไม่ยากเกิน…ฉันคว้ามันได้สำเร็จเค้าเป็นผู้หญิงคนหนึ่งเป็นคนดี และดีมากๆ ในความรู้สึกฉัน

ฉันเป็นพวกที่ไม่เปิดเผยดูภายนอกอาจเป็นเพียงผู้หญิงที่ค่อนข้างจะก้าวร้าวไปหน่อยก็เท่านั้น

เพราะฉันไม่กล้าไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้ครอบครัวคนรอบข้างหรือแม้แต่เพื่อนๆ รู้ว่าฉันเป็นพวก”รักร่วมเพศ”มันเป็นความรู้สึกผิด

Share

เรื่องของนัท

ตั้งแต่เด็กแล้วแหละที่รู้ตัวว่าชอบผู้หญิง สมัยเรียนอยู่ชั้นประถมเรียนโรงเรียนสตรี เริ่มปิ๊งเพื่อนในห้องเรียนเดียว กันตั้งแต่ชั้นป.3 แต่ไม่ได้แสดงออกนะ เพียงแต่จะเข้าไปสนิทกับเขา อยู่ใกล้ๆเขา แค่นี้ก็มีความสุขแล้วแหละ

พอโตขึ้นมาอีกหน่อย ขึ้นมัธยม ต้องย้ายไปโรงเรียนสหศึกษาประจำจังหวัด ก็เริ่มมีเพื่อนผู้ชาย ก็ไม่ได้เกลียดนะ คบได้ แล้วก็ยังสนิทพอสมควรอยู่หลายคนช่วงนี้จะปิ๊งเพื่อนแบบปีละคนเชียว แต่ก็ยังไม่แสดงออกอยู่ดี จะเป็นลักษณะคบด้วย สนิทสนมด้วยเป็นพิเศษเท่านั้น

ก็มีนะที่บางคนไปมีแฟน เราก็ได้แต่ซึมคล้ายคนอกหัก แต่เค้าไม่รู้หรอก เพราะจะบอกตัวเองตลอดว่าเรา เป็นผู้หญิงนะ ชอบกันจริงจังไม่ได้ มันผิดธรรมชาติ

Share

เรื่องของแก้ว

แก้วเป็นลูกสาวคนโต พ่อเป็นคนจีนหัวโบราณที่ชอบแต่ลูกชาย พ่อจึงไม่ค่อยรักและสนใจแก้วนัก และไม่ สนับสนุนให้เรียนต่อ แต่เพราะแก้วเรียนเก่ง คุณป้าจึงสนับสนุน จนได้เรียนจบม.ศ. 5 จากร.ร.สตรีมีชื่อ และจบวิทยาลัยการเงิน

ตอนเด็กแก้วชอบเล่นคล้ายผู้ชาย นิสัยจึงคล้ายทอมบอย เด็กๆแก้วไม่สวย แถมหน้าอกเล็ก เลยชอบ ถูกล้อ เพื่อนผู้ชายชอบว่าไข่ดาวเดินมาแล้ว แก้วรู้สึกโกรธมาก กลุ่มผู้ชายชอบยืนแซวผู้หญิงเล่นๆ แก้วเป็นคนชอบสงสัย ชอบคิด ไม่เหมือนใคร พ่อจึงไม่ชอบนักเพราะแก้วดื้อรั้นไม่ตามใจท่าน

Share

เรื่องของวิน

เราอายุจะ 23 ปีแล้ว เป็นลูกสาวคนเดียว พ่อแม่ของเรารักกันดี รักเรามากไม่ตามใจเกินไปแต่ไม่บังคับ อะไรเกินเหตุ เรียกว่าเป็นครอบครัวที่มีความสุข

เรากำลังจะจบปริญญาตรี ด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม ดูชีวิตไม่น่ามีปัญหาอะไรแต่มันก็อุตส่าห์มีปัญหา คือเราไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงชอบผู้หญิง เป็นมาตั้งแต่ ม.1ได้ เราไม่เคยคิดว่าเราชอบแบบไหน คือส่วนใหญ่คน ที่เรารักจะเป็นเพื่อนๆ ของเราคือคบกันแบบเพื่อนแล้วก็สนิทกัน ดูแลใส่ใจกัน จนเราเองเริ่มเอะใจ ทำไมเราต้อง ดูแลใส่ใจเค้าเกินไป พอห่างกันไปย้ายโรงเรียน เราก็มีคนใหม่ และก็เป็นแบบเดิม

แต่เราจะรู้ตั้งแต่แรกว่า คนนี้เราชอบนะ เราจะเข้าไปใกล้ชิดสนิทสนม เค้าก็จะคบเราอย่างสนิทสนม ไปไหน ด้วยกันตลอด แต่อย่างเพื่อนนะ

Share

เรื่องของโอ้

โอ้…เป็นสาวจากแดนใต้ เดินทางมากรุงเทพฯ เพื่อมาหางานทำเพราะเบื่อที่จะใช้ชีวิตทำงานที่บ้านเกิดอีก หลังจากเรียนจบมาทางศิลป์ โชคดีที่พ่อของเธอของเป็นคนที่ยอมรับในความคิดของลูก ๆ จึงได้ปล่อยให้เธอออกไปใช้ชีวิตในโลกภายนอกด้วยตัวเอง

เธอขายสร้อยทองที่มีติดตัวอยู่ได้เงินมาเพียงสองพันกว่าบาทกับเงินเก็บอีกเล็กน้อยที่มีติดตัว นับเป็นเด็กสาว ที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงพอควรถึงกล้าที่จะเข้าไปสู่เมืองที่มีแต่คนคิดว่าอันตรายสำหรับคนต่างจังหวัด เมืองที่มีแต่ข่าวร้ายไม่เว้นแต่ละวัน เหมือนว่าแก็งค์ต้มตุ๋นทั้งหลายจะมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ที่เดียว

Share

เรื่องของเมย์

ฉันเริ่มรู้สึกรักผู้หญิงมากกว่าที่จะคิดมีคนรักเป็นผู้ชายแบบใครๆ เขามาตั้งแต่เล็ก สมัยอยู่ชั้นประถมก็หลงครูประจำชั้นอนุบาลคนหนึ่งในโรงเรียนของฉัน มีความรู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ใกล้ๆ พอชั้นมัธยมต้นก็สอบเข้าเรียนในโรงเรียนสตรี และที่นี่เองที่ทำให้ฉันกล้าเปิดตัวเองว่าเป็น “ทอม” เนื่องจากมีพวกเดียวกันอยู่มาก และก็เป็น
ปกติของโรงเรียนสตรีทั่วๆ ไป แต่ส่วนมากก็แค่พวกเห่อตามสังคมและสภาพแวดล้อม พวกอยากเท่ก็เยอะพอเรียนจบก็ไปมีแฟนเป็นผู้ชาย แต่งงานจนมีลูกเต้าไปหลายคน ตามสภาพสังคมใหม่ของเขา

ส่วนพวกที่ยังยืนยันความเป็นทอมเป็นดี้อยู่ก็ยังมีแต่ก็น้อยเหลือเกินและต่างก็ผ่านความรักทั้งชอกช้ำและสมหวังกันมาพอสมควรตามวันเวลาที่ผ่านไป

Share

เรื่องของแป้ง

“แป้ง” เองค่ะ อยากจะเล่าเรื่องราวของตัวเองให้คนที่เข้าใจเราฟังบ้าง เพราะนอกจากตัวเองแล้ว ไม่เคยมีใคร ล่วงรู้ความคิดความรู้สึกของแป้งเลย แป้งไม่เคยแพร่งพรายแม้แต่นิดเดียว เฉพาะคนที่แป้งสนใจเท่านั้นที่เขาจะ สงสัยในพฤติกรรมของเรา

แต่กับพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนฝูง ก็คิดแต่เพียงว่าแป้งมีนิสัยไม่เรียบร้อยเหมือนผู้หญิงทั่วไป ไม่หวาน แต่รูปลักษณ์ ภายนอก ไม่มีใครดูรู้เลย เพราะว่าแป้งแสนที่จะเป็นผู้ยิ้ง ผู้หญิง แต่ตัวตนข้างในน่ะ มันไม่ใช่เลย แป้งปกปิดสังคม แต่งหน้า แต่งตัว ไว้ผมยาวให้ดูอ่อนหวานขึ้น แม่ก็ต่อว่าให้เดินเหิน นั่งให้เรียบร้อย หน้าที่การงานก็บังคับ ให้อ่อนหวานมากๆ ต่อผู้มาติดต่อ ให้นิ่มนวล คะขา

เฮ่อ… ที่แป้งเป็นปฏิปักษ์กับตัวเอง ก็เพราะแป้งมีแม่ที่บังคับ ควบคุมอย่างใกล้ชิดที่สุด

Share

เรื่องของหยง

ฉันเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องยาก ว่าเราแต่ละคนจะเริ่มจำความได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน อาจเมื่อมีอายุได้ 1 ปี หรือน้อย กว่านั้น หรืออาจมากกว่านั้น ฉันเพียงจำได้ว่าเมื่ออยู่ในวัยเด็ก ฉันอึดอัด ฉันอยากขยายใหญ่ โตไวๆ อิจฉาผู้ใหญ่ ไม่มีใครจู้จี้กับพวกเขา ไม่มีใครต้องตวาดให้เขาอาบน้ำ กินข้าว

ฉันรู้จักแม่ น้า และเพื่อนบ้าน ชีวิตมีเท่านี้ เขาว่ากันว่าแม่พาฉันหนีมาจากพ่อ พ่อฉันเป็นคนจีน ขี้เมา และเจ้าชู้ และฉันยังมีพี่สาวคนโต และพี่ชายอีกคนที่ไม่เคยเห็นหน้ากันเลย เพราะสองคนนั้นแม่ทิ้งไว้กับพ่อ

Share

เรื่องของเสี้ยวจันทร์

“ต้องกลับบ้านไม่เกิน 5 โมงเย็นนะ ไม่งั้น พ่อ ตีแน่ๆ” เป็นประโยค ที่ฉัน ได้ยินมาตั้งแต่เด็กๆ

“ไปซื้อน้ำแข็งให้พ่อหน่อย รีบไป รีบมานะ ลูก”

คุณพ่อเป็นนายทหาร เข้มงวดกับลูกๆมาก เพราะมีแต่ลูกสาว กลับบ้านบางวันเห็นผู้หญิง ไม่เคยคุ้นหน้ามาก่อน ยืนด่าแม่อยู่หน้าบ้าน พ่อเมาตามระเบียบอยู่หลังบ้าน เค้าเป็นผู้หญิงอีกคนของพ่อนั่นเอง บอกแม่ว่า อยากให้ พ่อรับเลี้ยงบ้าง

Share

เรื่องของลม

” ทำไมแกถึงไม่ชอบผู้ชาย ทำไมถึงต้องวิปริตไปชอบผู้หญิง ทำไม ฉันเลี้ยงลูกไม่ดีหรือยังไงตอบฉันสิ ตอบว่าทำไม” เสียงตะโกนด่าทอที่ปะปนไปด้วยเสียงสะอื้นด้วยความเสียอกเสียใจอย่างยิ่งของผู้หญิงตรงหน้าที่ฉันเรียกว่า แม่

ฉันนิ่งเงียบ กอดเข่าแน่นแต่ไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด หรือเสียงสักแอะที่จะเอ่ยออกไปได้แต่เพียงส่งเสียงเบา ๆ กับตัวเอง ว่า ” ไม่รู้ ฉันไม่รู้ ฉ้นรู้แค่ว่า ฉันชอบผู้หญิง ผู้หญิงที่เป็นเพศเดียวกับฉัน “

Share

เรื่องของวรรณ

สิบกว่าปีที่ค้นหาตัวเองมาตลอด ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ? มีชีวิตวันๆอยู่แต่กับงาน บ้างาน มองตัวเอง จนตอนนี้เลยเลขสามไปนิดๆ

จะมีใครเหมือนฉันบ้างนะ ชีวิตมีความฝัน อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น ไม่จำเป็นต้องครอบครัวใหญ่ …

อยู่ ม.3 ก็มีหนุ่มตามจีบแล้วด้วยสถานะที่เป็นลูกคนโต ฉันเลยยังไม่คิดเรื่องนี้ อยากเรียนให้จบแล้วหางาน ทำช่วยพ่อแม่ เด็กต่างจังหวัดเรียนจบมุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ ทำงาน เพื่อหวังช่วยครอบครัว เรื่องเรียนปริญญา

Share

เรื่องของฟ้า

ฉัน…มีความจำเป็นที่ต้องอยู่ในกรอบอันดีที่ครอบครัวกำหนดไว้ ฉันไม่ได้พูดผิดไปนัก เพราะทุกอย่าง ถูก กำหนดไว้ว่า “ดี” จริงๆ…

ครอบครัวของฉันร้าวเป็นรอยมานานแล้ว การหย่าร้างของพ่อ รวมทั้งการแต่งงานใหม่ของพ่อกับแม่ คนใหม่ เป็นเหตุให้พวกเราพี่น้องเจ็บช้ำ ฉันเป็นคนที่พ่อและแม่คนใหม่คิดว่าหัวอ่อน ว่านอนสอนง่าย ได้ดังใจทุกเรื่อง…ไม่ใช่หรอก… ฉันแค่เป็นคนเงียบ เก็บและกดมากกว่า

พ่อรักพวกเรา โดยเฉพาะฉัน ลูกสาวคนเล็ก แล้วฉันเองฉันรักพ่อมากเท่าชีวิตนะ แต่ฉันกลัวแม่คน ใหม่มากเท่าๆ กัน เพราะฉันมักโดนทำร้ายโดยที่พ่อไม่รู้ และห้ามไม่ให้พ่อรู้มาตั้งแต่จำความได้ พี่ ๆ เค้าโตกันบ้างแล้วขณะนั้น จึงไม่โดนเหมือนอย่างฉัน แต่ก็ได้รับการกระทำในรูปแบบต่างไป…

Share

เรื่องของนพนิต

ฉันมีโอกาสได้ดูภาพยนตร์ภาษาฮินดีเรื่องหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้..หนึ่งในตัวละครเอกพูดขึ้นมาว่า
“ความรักก็เป็นแค่การทำงานของฮอร์โมน..”

ฟังเผินๆช่างดูหยาบ ดูเหมือนคนพูดไร้อารมณ์ละมุนละไมอย่างไรชอบกล แต่มันก็ทำให้ฉันอดฉุกคิด.. และหวนนึกถึงเรื่องหนึ่งที่เคยเกิดขึ้นไม่ได้

ก่อนหน้านี้ ฉันเคยมีแฟนประสาเด็กๆมาก่อน แต่ก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าให้ขนม เขียนจดหมาย มอบของขวัญในโอกาสพิเศษ และคุยโทรศัพท์

แม้กับแฟนสมัยเด็กคนนั้น.. เราจะมีโอกาสใกล้ชิดกันเพราะอยู่โรงเรียนประจำแต่ฉันก็ไม่กล้าเริ่มทำอะไร เพราะฉันไม่แน่ใจ.. และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

Share

เรื่องของดวงดี

ฉันเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง เกือบจะหล่นไปอยู่ยากจน นั่นแหละ พ่อรับราชการเป็น นักการภารโรง แม่เป็นแม่บ้าน พ่อค่อนข้างเจ้าชู้ ชอบดื่มเหล้า และทะเลาะกับแม่เป็นกิจวัตร ฉันเบื่อ พ่อมาก(ความรู้สึกขณะนั้น) แต่พ่อก็ใจดีกับฉัน มากกว่าพี่น้องคนอื่นๆอาจเป็นฉันเป็นลูกคนกลาง 

คนในหมู่บ้านรุ่นเดียวกันนั้น ส่วนมากไม่เรียนหนังสือ เพื่อนๆ จบ ม.3 แล้วก็ แต่งงาน มีครอบครัว มีลูกกัน ฉันก็กลัวว่าตัวเองจะเป็นอย่างนั้น และถ้าเกิดแต่งงานแล้วได้สามี ที่คล้ายพ่อจะทำยังไง พอดีฉันเป็นคนเรียนดี เลยขอพ่อไปเรียนต่อในเมือง พ่อก็ไม่ขัดขวาง ดีใจมาก เพราะฉันเป็นคนแรก และผู้หญิงคนเดียวของหมู่บ้าน ที่ได้เรียนหนังสือ ได้ไปอยู่กับอา ซึ่งเป็นน้องของพ่อ ช่วงนี้แหละ ชีวิตฉันเริ่มเปลี่ยนแปลง 

Share

เรื่องของกานท์

ไม่รู้สินะ เวลาผ่านไปทุกวัน ฉันเริ่มมีความรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปตั้งแต่เด็กๆ ฉันมีแต่เพื่อนผู้ชาย เล่นโลดโผน ซุกซนตามวัย ไม่ชอบเล่นกับเพื่อนผู้หญิง เพราะอายุเท่ากัน ตอนนั้นหายากมาก มีเพื่อนรุ่นพี่เค้าชอบรังแกฉัน..

บางครั้งฉันเล่นอยู่คนเดียวที่บ้านบ้านเพื่อนรุ่นพี่ วิ่งมาจากบ้านเค้าเข้ามารังแกฉันถึงบ้านเลย รู้มั๊ยหลายครั้งที่ฉันโดนผู้หญิงรังแก ฉันเจ็บ บางครั้งร้องไห้ เพราะอายุฉันตอนนั้น 5-6 ขวบ พี่เค้า10 กว่าขวบ ฉันยังไม่รู้หรอกว่าการต่อสู้ การป้องกันตัว คืออะไร…

Share

เรื่องของน้อย

ฉันเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว แต่งกับเขาด้วยความรัก รักกันมากอยู่กันมาตั้ง 8-9 ปี จนกระทั่งมีลูกได้ 4 ขวบ เลิกกันตอนนั้นลูก 4 ขวบพอดี ที่ต้องเลิกกัน เพราะว่าเขาชอบใช้กำลังกับฉัน แล้วเขาก็เป็นคนที่ไม่เอาพี่น้องฝ่าย ฉันเลย เวลาพี่น้องฉันมาหา เขาจะไม่พอใจ

เมื่อมีเขา เหมือนกับว่าฉันต้องตัดญาติพี่น้องทั้งหมด ซึ่งเรื่องเหล่านี้ฉันก็พอทนได้ แต่ที่มากกว่านั้นคือเขาจะเริ่ม ใช้กำลังกับฉันให้ลูกเห็นจากเบาก็มาหนักขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งฉันทนไม่ได้เลย ฉันยอมรับว่าเขาทำให้ฉันเข็ดผู้ชาย รู้สึก เกลียดมาก ฉันคิดว่าถ้าฉันไม่ได้เจอผู้ชายแบบนี้ ฉันคงไม่ได้มามีความรักเป็นผู้หญิงรักผู้หญิงอย่างแน่นอน เพราะ จริงๆ แล้วฉันค่อนข้างจะแอนตี้เรื่องนี้ด้วยซ้ำไป

Share

เรื่องของมุ่ย

มุ่ยเป็นลูกจีน พ่อแม่มีค่านิยมโบราณสุดกู่แบบคนจีนทั่วไป มุ่ยจึงเติบโตขึ้นมาพร้อมกับ ขนบวัฒนธรรมหนึ่งใน อีกประเทศหนึ่ง พอโตขึ้น ก็ค่อยๆซึมซับขนบธรรมเนียมไทย และขนบ ธรรมเนียมฝรั่งไปพร้อมๆกัน มุ่ยจึงเป็นคน ที่มีทัศนคติหลากหลาย มองโลกในแง่มุมที่เปิดกว้าง เพราะได้เปรียบเทียบสิ่งต่างๆที่ดำเนินอยู่ในชีวิตจนเติบใหญ่

สิ่งนี้เองที่ภายหลังได้สร้างความสับสนให้มุ่ยอยู่ไม่น้อย เพราะมุ่ยบังเอิญเกิดมาชอบผู้หญิงด้วยกัน แต่เป็นคนที่เปิดกว้าง มุ่ยจึงชอบผู้ชายด้วยเหมือนกัน ในแง่ของความสัมพันธ์ร่างกายธรรมชาติ แต่ไม่ใช่ความรู้สึกภายในทั้งใจเพราะสิ่งนี้มุ่ยมีให้กับผู้หญิงเท่านั้น

Share