Category Archives: ไม่มีหมวดหมู่

วัฒนธรรมหรืออำนาจ

เราอยู่ในโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเสียจนกระทั่งมีคุณค่าเหลืออยู่เพียงน้อยอย่างที่เราสามารถยืนยันให้ดำรงอยู่อย่างไม่เสื่อมคลายได้ (แม้แต่ข้อนี้ก็ยังเถียงกันได้) ยิ่งคุณค่าที่แฝงมากับวัฒนธรรม ยิ่งยากที่จะยืนยันให้ดำรงอยู่

เพราะวัฒนธรรมคือระบบความสัมพันธ์ทางสังคม ซึ่งแสดงออกในรูปต่างๆ นับตั้งแต่ความคิดไปจนถึง สถาบันทางสังคมและวัตถุธรรมต่างๆ ความเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่เกิดขึ้นจึงย่อมกระทบต่อความสัมพันธ์ ทางสังคมของผู้คนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

คนที่ทำงานด้านวัฒนธรรมต้องมีสำนึกเรื่องนี้ให้ดีถ้าต้องการให้วัฒนธรรมมีความหมายมากกว่าเสียงบ่นลูกบ่นหลานของยายแก่

รองปลัดกระทรวงวัฒนธรรมให้สัมภาษณ์ว่า ตนกำลังวิตกกังวลกับพฤติกรรม “รักร่วมเพศ” ซึ่งตนเชื่อว่าขยายตัว ขึ้นอย่างมากในสังคมไทย จึงได้ทำหนังสือถึงหน่วยราชการอื่นไม่ให้รับคน “รักร่วมเพศ” เข้าทำงาน ในขณะเดียวกันก็ขอร้องสื่อไม่ให้เสนอภาพหรือเรื่องราวของคนเหล่านี้

Share

วัฒนธรรมเกลียดตุ๊ด เกย์ ทอม ดี้ ฯลฯ


คุณผู้อ่านสงสัยบ้างไหมว่า ‘การทำงานด้านวัฒนธรรม’ นี่คืออะไรกันแน่ เพราะดูเหมือน ‘สาร’ ที่สื่อมาจาก ข้าราชการระดับต่างๆ ในกระทรวงวัฒนธรรม ดูจะเป็นเรื่องของการพยายามจะทำให้คนไทยคิด เชื่อ 
ชอบ และประพฤติตามเกณฑ์ความถูกต้องแบบเดียว เพื่อรักษาความเป็นไทยตามนิยามของรัฐหรือเคร่งครัด กับมาตรฐานความถูกต้องดีงามชุดเดียวกัน

อย่างข่าวที่ว่าท่านรองปลัดกระทรวงวัฒนธรรมกล่าวถึงปัญหาความเบี่ยงเบนทางเพศว่า

“กระทรวงจะรณรงค์อย่างจริงจังเกี่ยวกับพฤติกรรมรักร่วมเพศ แม้ว่าจะไม่สามารถไปไล่จับให้เข้าคุก หรือมีบท ลงโทษทางกฎหมาย เหมือน กับสื่อลามกอนาจาร แต่จะเรียกร้องให้ประชาสังคมช่วยกัน ต่อต้านไม่ให้พฤติกรรม รักร่วมเพศแพร่ระบาด ไปมากกว่านี้ รวมทั้งในสื่อต่างๆ ไม่ควรที่จะให้มี การนำแสดงรักร่วมเพศ ออกอากาศโดยกระทรวงวัฒนธรรมจะทำหนังสือไปถึงสถานีโทรทัศน์ทุกช่องเพื่อขอความร่วมมือ”

Share

นวนิยายหญิงรักหญิง : เราเคยพบกันในความรัก 1

 ตอนที่ 1
เขียนโดยมน. มีนา

 

กลิ่นอาหารหอมฉุย ที่แทรกซึมอยู่ในอากาศ ลอยละล่องขึ้นมาถึงชั้นบน มันค่อยๆ เปิดเปลือกตาของเจ้าของร่างสูงที่นอนเหยียดยาวบนเตียงอย่างช้าๆ ความเคยชินทำให้เจ้าของร่างหันไปมองนาฬิกาปลุกข้างเตียง เมื่อเห็นว่าเพิ่งจะ 7 นาฬิกากว่าๆ จึงอิดเอื้อนนอนเล่นต่ออีกสักหน่อย แล้วค่อยลุกมาซิทอัพ อย่างที่เธอทำของเธอมาตลอด

สองมือประสานรองศีรษะที่มีทรงผมสั้นๆ ขณะดวงตาจดจ้องที่เพดานห้องอย่างไม่มีความหมาย รอยยิ้มเบาบางกระจายขึ้นที่มุมปากเมื่อนึกถึงคนที่กำลังสาละวนปรุงรสอาหาร

กี่ปีแล้วนะที่เธอกับหล่อนใช้ชีวิตร่วมกันอย่างนี้…กว่าจะได้อยู่ด้วยกันอย่างทุกวันนี้…ความคิดคำนึงล่องลอยไป ภาพต่างๆ ทยอยขึ้นมา พร้อมกับความอ่อนหวานนวลเนียนที่ค่อยๆ ซึมซ่านลงในความรู้สึก

เธอรักหล่อน…เบญญารู้สึกว่าเธอรักเหมือนมาสอย่างเหลือเกิน…เธอบอกกับตัวเองอย่างนั้น

Share